به گزارش جهانبین، خیمه های سفید،سرخ وسبز که تعداد آنها آنقدر زیاد است که چشم هر بیننده ای را در روز عاشورای حسینی از دور به این شهر به خود جلب می کند .
این خیمه گاه از روز سوم ماه محرم تا روز عاشورا مامن حاجتمندان و شیفتگانی است که برای طلب حاجت و عزاداری به ان پناه می برند .
از روز سوم دهه محرم مردم این شهر دسته دسته به سمت خیمه گاه می روند ،زیارت عاشورا می خوانند ،روضه می خوانند و به یاد مظلومیت یاران امام حسین(ع) اشک می ریزند .
خيمه سوران طاقانك که در فهرست آثار ملي ايران نیز به ثبت رسيده است بنابر روایات شفاهی، بیش از 80 سال پیش با برپایی یک سیاه چادر عشایری که از عشایر ساکن در اطراف طاقانک به امانت گرفته شده بود، در محل قبرستان قدیمی شکل گرفت.
از روز سوم که نخل های آورده شده از استان کرمان و 72 خیمه بزرگ در این مکان به نیت 72 تن یاران امام حسین(ع) بنا می شود بر تعداد این خیمه ها افزوده می شود ،هر کسی که دست به دامان یکی از یاران مظلوم سالار شهیدان شده است به نیت او خیمه ای می دوزد و آن را با آنچه که در وسعش است می آراید وحتی اگر نمی تواند این کار را انجام دهد با گره زدن پارچه ای به گوشه خیمه گاه آن حضرت ارادتش را به ایشان اعلام می دارد بطوری که در سالهای گذشته تعداد این خیمه ها به 700 عدد هم رسیده است .
کم کم که لحظات به روز تاسوعا نزدیک می شود،نذری پزان هم در این خیمه گاه آغاز می شود ،بوی انواع نذری از آبگوشت معروف تاسوعا گرفته تا آش ،کاچی ،حلوا و شیربرنج در خیمه گاه می پیچد و جمعیت هم دسته دسته به سمت خیمه گاه می آید .
در میان خیمه ها خیمه باب الحوائج علی اصغر(ع) از همه خیمه ها کوچکتر است و در ان گهواره و تزییناتی است که دل هر محب اهل بیتی را از ظلمی که در حق آن بزرگوار شده است می لرزاند .
در تمامی مدت برپایی خیمه ها نوحه سرایی، سینه زنی، زنجیر زنی، چاق چاقو و خواندن زیارت عاشورا معنویت خاصی به فضا می بخشد.
در روز هفتم نيز معمولا تعزيه حضرت قاسم ( ع ) در خیمه گاه برگزار مي شود.
بالاخره عصر تاسوعا با حزن و اندوه از راه می رسد و عزاداری عصر تاسوعا با حرکت هیئت های عزاداری از سطح شهر طاقانک به سمت خیمه گاه آغاز می شود و تا پاسی از شب ادامه دارد. حضور گروه های سینه زن، زنجیرزن و چاق چاقو زنی در کنار خیمه های برپا شده تا نزدیکی صبح ادامه می یابد.
صبح روز عاشورا، گروه ها و هیئت های عزاداری به سمت خیمه گاه حرکت می کنند. حرکت کاروان نمادین امام حسین(ع)، قربانی کردن 14رأس گوسفند در جلوی هیئت های عزاداری، تشیع نمادین پیکر شهداء کربلا، نواختن نی، ساز و دُهل و حمل علم به سوی خیمه گاه همراه با هیئت های عزاداری فضا را از بوی حسین پر می کند و این هیئت ها با رسیدن به خیمه گاه فریاد یا حسین و یازینب سر می دهند و جمعی از افراد در هیئت سپاهیان کوفه، سوار بر اسب در میان خیمه های برپا شده تعدادی از نوجوانان و جوانان را که پوشش سبز رنگ برتن دارند تعقیب می کنند و سپس خیمه های برپا شده، به آتش کشیده می شوند.
عزاداری و مداحی در زمان سوزاندن خیمه ها و پس از آن ادامه می یابد و جمعی نیز با حرکت در میان خیمه های در حال سوختن، مراسم دمام زنی را اجرا می کنند.
با فروکش کردن شعله های آتش، جمعیتی که تعداد آنان گاهی به 10 هزار نفر هم می رسد به سوی خیمه های سوخته حرکت می کنند. برداشتن باقی مانده خیمه های سوخته شده به عنوان تبرک، خواندن زیارت عاشورا در گروه های چند نفره و روشن کردن شمع درکنار باقی مانده خیمه ها تا ساعتی پس از پایان مراسم خیمه سوزان ادامه دارد.
پس از سوختن خیمه ها عزاداران راهی امامزاده زين الدين و گلزار شهدا می شوند و نماز ظهر عاشورا را با شکوه هر چه تمام تر برگزار می کنند .
حرکت کاروان نمادین اسراء ، برپا کردن دوباره خیمه ای سیاه رنگ با نام خیمه حضرت زینب (س ) و روشن کردن شمع در کنار این خیمه ،مردم را به همدردی با بازماندگان عاشورای حسینی می خواند .